W dniu 9 lipca 2020 roku Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego przyznał dr. Emilianowi Prałatowi stypendium twórcze na rok 2020 na działania w obszarze ochrony zabytków, w uznaniu dotychczasowej pracy naukowej i społecznej. Laureat przeznaczy stypendium m.in. na renowację nekropolii w Rąbiniu i Czerwonej Wsi oraz wydanie książki o Leopoldzie Nowotnym.
Zapraszamy do zapoznania się z rozmową w ramach programu „Wielkopolska warta Poznania” (12.06.2020), która poświęcona była problemowi dworu w Manieczkach z 1894 roku oraz kwestii spuścizny ziemiańskiej i wyzwań związanych z jej zachowaniem.
Zapraszamy do zapoznania się z WYWIADEM dla Urzędu Marszałkowskiego w Poznaniu i portalu „Kultura u podstaw”, w którym dr Emilian Prałat opowiedział o swojej pracy, ale przede wszystkim fascynacji regionem oraz problemach współczesnego regionalizmu i kultury jako takiej.
fot. Portal Kultura u podstaw i ARPINIU
Zdjęcia dzięki uprzejmości Elżbiety Brukwińskiej
176 osób to liczba piechurów, którzy wzięli udział w tegorocznej, szóstej już edycji Pieszej Kopaszewskiej Drogi Krzyżowej. W tym roku zadedykowana została benedyktynom lubińskim, którzy w 2020 roku obchodzą jubileusz 950-lecia ich obecności na Ziemi Kościańskiej. Frekwencja zaskoczyła organizatorów.
0d 11 trwała rejestracja uczestników pielgrzymowania. Kto nie zdążył zgłosić swego udziału online, mógł to zrobić na miejscu wypełniając formularz związany z reżimem sanitarnym. Obowiązkowa była dezynfekcja dłoni zachowanie dystansu społecznego, a w pomieszczenia – noszenie maseczek. W samo południe dr Emilian Prałat odczytał krótki list przesłany, że abpa Stanisława Gądeckiego i przywitał przybyłych gości, wśród nich braci Efrema i Alberta. Tegoroczne rozważania towarzyszące pielgrzymowaniu składały się z dwóch część – pierwszy stanowił fragment „Reguły” spisanej przez św. Benedykta, drugą zaś zasadnicze rozważania. „Regułę” odczytywali benedyktyni, pozostałe fragmenty uczestnicy Drogi Krzyżowej. Następnie – z zachowaniem dystansu – uczestnicy wyruszyli w siedmiokilometrową drogę do Rąbinia, mijając po drodze kolejne kapliczki. W drodze poza śpiewem i modlitwą, uczestnicy wędrówki usłyszeli historię powstania ruchu monastycznego, dzieje osiedlenia się benedyktynów na ziemiach polskich oraz zapoznali się z kulturową rolą zgromadzenia w dziejach Wielkopolski. Mimo ulewnych deszczy, które nawiedziły okolice jeszcze sobotę poprzedzającą Drogę Krzyżową, przejście przez zagajnik i kanał Rowu Wyskoć okazało się bezproblemowe. Jak co roku na mostku przeliczono piechurów – 176. Od zagajnika, aż do wieży widokowej pod Rąbiniem rozciągnął się wyjątkowo długi pochód. Marsz umilał śpiew prowadzony przez Pana Narcyza Skorupskiego. Między dwoma kapliczkami w pobliżu Rąbinia dr Prałat przybliżył podjęte w minionym roku przez Fundację „Bonum adipisci” działania związane z renowacją nekropolii Chłapowskiej oraz podzielił się informacją, iż Komitet Społeczny Kopaszewska Droga Krzyżowa finalizuje działania związane z odbudową cokołu pod figurę św. Benona, na który to cel kwestowano w minionym roku. W Rąbiniu piechurzy pokrzepili się ciastem i wodą przy świetlicy, a następnie udali się do kościoła parafialnego gdzie ks. Ryszard Jankowski oprawił mszę w intencji wszystkich uczestników tegorocznej drogi krzyżowej. W drodze powrotnej uczestnicy pielgrzymki mogli zadać pytanie benedyktynom, którzy opowiedzieli m.in. o okolicznościach przyjęcia przez nich imion zakonnych, układzie dnia panującym w klasztorze, jak również odpowiedzieli na dociekania najmłodszych, których szczelnie zainteresowało, czy zakonnicy posiadają telewizor i telefon komórkowy. Na ostatnim etapie wędrówki brat Efrem przypomniał sylwetkę słynnego benedyktyna brata Bernarda z Wąbrzeźna. Piechurzy dotarli do pałacu w Kopaszewie kilka minut po godzinie 18:00, równo sześć godzin od wyjścia. Na zakończenie drogi krzyżowej dr Prałat podziękował wszystkim za pomoc i obecność oraz zaprosił na przyszłoroczną edycję, która odbędzie się 12 września. Narcyz Skorpuski w imieniu wszystkich pielgrzymujących podziękował dr Prałatowi za organizację Drogi Krzyżowej. Ostatnimi akcentami pielgrzymowania były certyfikaty i okolicznościowe pocztówki wręczone uczestnikom oraz ciepły posiłek. Organizatorem tegorocznej edycji była Fundacja „Bonum adipisci” – Dążyć do dobra i Komitet Społeczny Kopaszewska Droga Krzyżowa. Uczestnicy przekazali na cele statutowe Fundacji kwotę 1585,57 złotych, która zostanie przeznaczona na dalsze prace renowacyjne w Rąbiniu. Tradycyjnie już nad bezpieczeństwem wędrujących czuwała OSP Kopaszewo.
Czas powszechnej kwarantanny, niecodzienność rzeczywistości, w której przyszło nam żyć w dobie pandemii koronawirusa, spowodował, że dla wielu osób był to czas nie tylko przymusowej izolacji, ale także różnego rodzaju niepokojów. Fundacja „Bonum adipisci” – Dążyć do dobra, zwłaszcza zaś dr Emilian Prałat, wspólnie z wywodzącym się z Kościana artystą fotografem Filipem Bączkiewiczem, zrealizowali cykl pięciu filmów edukacyjnych pod wspólnym tytułem „5 minut z historią”, w ramach których zaprezentowano dzieje epidemii na terenie Ziemi Kościańskiej. Pomysł był spontaniczny. Początkowo zamierzaliśmy stworzyć jeden odcinek. Już po pierwszym nagraniu okazało się, że wystarczy nam materiału na trzy odcinki. Dwa kolejne powstały dzięki społecznemu oddźwiękowi mieszkańców powiatu, którzy przekazali nam informacje dzięki którym dotarliśmy do nowych źródeł. Ostatecznie spontaniczny projekt przerodził się w mini serial składający się z pięciu odcinków poświęconych epidemiom i dodatkowego odcinka dedykowanego Helenie Modrzejewskiej, której 180 rocznica urodzin przypada w tym roku. Tytułowe „5 minut z historią” to w sumie blisko 50 minut materiału edukacyjnego i popularnonaukowego. Celem projektu było pokazanie, że epidemia, z którą mamy obecnie do czynienia, nie jest ani pierwszą, ani zapewne ostatnią. Co jednak ważne – i to jest nadrzędną myślą mini serialu – z wszystkimi tymi przypadkami udawało się nam sobie poradzić. W materiałach filmowych pokazujemy fakty, dane statystyczne, podobieństwa w zakresie przebiegu różnych epidemii i stosowanych metod walki z nimi. Przypominamy ważne postaci związane z regionem, które miały duże zasługi w walce z epidemiami. Z jednej strony pokazujemy wymiar uniwersalny, z drugiej lokalny.
Odcinek 1 Kościan i Gmina Kościan. W pierwszym odcinku przybliżyliśmy historię epidemii cholery na terenie Wielkopolski, począwszy od 1831 roku aż do ostatniej jej emisji w 1872 roku. pokazaliśmy na starym kościańskim cmentarzu grób dra Bogusława Palickiego, który w 1853 roku zdiagnozował „pacjentkę zero”, przypomnieliśmy także innych lekarzy związanych z regionem, którzy mieli zasługi w walce z zarazą. Nie zabrakło informacji o sposobach odkażania domostw i profilaktyce tamtych czasów. Przywołano również temat grypy hiszpanki, która zebrała blisko pół miliona ofiar. Przy tej okazji zwróciliśmy uwagę na brak do dnia dzisiejszego badań, które odpowiedziałyby ilu powstańców i żołnierzy z Wielkopolski zmarło w następstwie komplikacji po hiszpance. Ostatni fragment poświęcono budowie systemu wodno-kanalizacyjnego w Kościanie, z centralnym jego punktem w postaci wieży ciśnień. Doprowadził on do ostatecznego uporania się z epidemią duru brzusznego.
Odcinek 2 Gmina Krzywiń. Odcinek rozpoczyna przybliżenie historii środków zapobiegawczych, jakie władze pruskie podjęły w odniesieniu do Wielkopolski w momencie pojawienia się na jej granicach pierwszych przypadków cholery. W dalszej części na dawnym wiadukcie kolejowym przypomnieliśmy okoliczności pojawienia się drugiej fali zarazy w Wielkopolsce, związanej z budową linii kolejowej. Dla zilustrowania odwieczności epidemii w dziejach cywilizacji, przybliżyliśmy informacje przekazane w Iliadzie Homera, relacje autorów antycznych o zarazie peloponeskiej czy chociażby dzieje epidemii wśród rzymskich legionistów. Odcinek zamknął fragment o sztuce i jej odniesieniu do „morowego powietrza”. Stanowił on wstęp do pokazania w Rąbiniu miejsca, gdzie spoczywać mają jego ofiary, unikatowej w skali Wielkopolski kolumny wotywnej z pelikanem czy wreszcie grobu dra Aleksandra Koncewicza, który zmarł na tyfus lecząc chorych w majątkach Chłapowskich.
Odcinek 3 Śmigiel. Odcinek w całości poświęcony Śmiglowi, miastu gdzie w latach 1709-1711 wraz z wojskami szwedzkimi walczącymi na frontach wojny północnej dotarła dżuma. W mieście i okolicy zmarło 2500 mieszkańców. Wielu z nich zostało pochowanych na obrzeżach miasta. Miejsce to oznaczono krzyżem i kamieniem z wyrytą datą 1709. Odcinek nakręcono w konwencji suspensu opartego na poszukiwaniach owego miejsca. Niespodziewanie w nagranie odcinka włączyli się urzędnicy magistratu. Udało się znaleźć wskazane wyżej miejsce. Pokazaliśmy również dawny cmentarz ewangelicki, na którym znajdują się unikatowe XVIII-wieczne epitafia ofiar tamtych wydarzeń
Odcinek 4 Gmina Czempiń. W odcinku przybliżyliśmy historię Juliusza Jaraczewskiego, ziemianina, który w 1853 roku opublikował broszurę pt. „O cholerze”. Pokazaliśmy kościół w Głuchowie gdzie autor jest pochowany, zaprezentowaliśmy fragmenty oryginalnej receptury zapobiegającej i leczącej cholerę. Nagraliśmy również fragment przed restaurowanym obecnie pałacem Żółtowskich w tej miejscowości. Materiału dopełniły ujęcia z pobliskich Jarogniewic. Przed nagraniem otrzymaliśmy informację o miejscu masowego pochówku ofiar cholery z 1853 roku. Udało się nam skontaktować z córką przedwojennego właściciela majątku w Głuchowie, która udostępniła nam niepublikowane dotychczas fotografie pałacu.
Odcinek 5 Gmina Śmigiel. Dzięki informacjom przekazanym przez osoby, które obejrzały odcinek śmigielski, udało się nam dotrzeć do miejsca prawdopodobnego pochówku ofiar epidemii z lat 1709-1711 oraz osadników niemieckich, ewangelików, którzy zasiedlili dwie opustoszałe w wyniku zarazy wsie – Sierpowo i Wydorowo. W materiale pokazaliśmy odnalezione miejsca pochówku i zwróciliśmy uwagę na problem niszczenia starych nagrobków, które znajdowały się na terenie wiejskiego cmentarza. Jednocześnie pokazaliśmy unikatowy w skali regionu, XVIII-wieczny cmentarz poewangelicki, wpisany do rejestru zabytków, lecz od lat niszczejący, na terenie którego znajduje się m.in. mauzoleum rodziny Bojanowskich czy tzw. Kriegdenkmal z 1919 roku, unikat w skali regionu.
15 lutego 2020 roku, na zaproszenie Instytutu Bronisława Szlubowskiego w Radzyniu Podlaskim, dr Emilian Prałat wygłosił referat pt. Chłapowscy. Twórcy wielkopolskiego sukcesu gospodarczego, rolniczego i kulturalnego. Bohaterowie wielkopolskiego drugiego planu. Zofia z Chłapowskich, córka Kazimierza a wnuczka gen. Dezyderego, była żoną Bronisława Szlubowskiego, właściciela dawnej majętności Potockich, którą przekazał z żoną w 1921 roku państwu polskiemu. W trakcie prelekcji przedstawiono najważniejsze aspekty aktywności społeczno-polityczno-kulturalnej rodu, postaci z nim związane oraz znaczenie dla dziejów powszechnych. Na tak zarysowanym tle, już w trakcie dyskusji, zaprezentowano podobieństwa między modelem wielkopolskim a poleskim, którego wspólnym mianownikiem stała się tzw. „chłapowszczyzna”. Organizatorem spotkania był wspomniany Instytut odraz dr Joanna Kowalik Bylicka.
RELACJE:
7 lutego 2020 roku wspólnie z prof. Janem Skuratowiczem i Teresą Palacz z Narodowego Instytutu Dziedzictwa dr Emilian Prałat został zaproszony do programu „Lustra” w TVP Poznań, gdzie poproszono go o przedstawienie osiągnięć w zakresie ochrony zabytków, jak i wyzwań stojących przed Wielkopolską w tym zakresie. W kwestii problemu dworu Wańkowiczów, jaki pojawił się w materiale, dr Prałat zachowuje stanowisko neutralne. Aby obejrzeć nagranie KLIKNIJ na ikonę poniżej.
W konkursie ogłoszonym przez Samorząd Województwa Wielkopolskiego „Działania proekologiczne i prokulturowe w ramach strategii rozwoju województwa wielkopolskiego” – XX edycja 2019 roku, projekt „Z historią przy kawie” – cykl spotkań popularyzujących widzę o regionie i nauce został uhonorowany jedną z dwóch głównych nagród (w kategorii prokulturowej, zgłoszeń instytucji samorządowych) przez Kapitułę Konkursu. Autorem cyklu jest dr Emilian Prałat. Formalnego zgłoszenia projektu dokonał Powiat Kościański. Wykłady odbywają się już 5 rok w Miejskiej Bibliotece Publicznej w Kościanie. W ubiegłym roku zwycięska okazała się seria wydawnicza „Miejsca i Sztuka” dra Prałata. Władzom Powiatu dziękujemy za zgłoszenie, Samorządowi Województwa Wielkopolskiego i Kapitule za wyróżnienie!
Blisko 320 osób wzięło udział w promocji 6 tomu serii „Miejsca i Sztuka” dedykowanego Wyskoci. Pierwszowrześniowa uroczystość rozpoczęła się o godzinie 15:00 w miejscowym kościele parafialnym, gdzie pod przewodnictwem ks. prałata Czesława Bartoszewskiego sprawowano mszę w intencji fundatorów i budowniczych wyskockich świątyń, mieszkańców miejscowości i parafii. W słowach przywitania proboszcz Krzysztof Pustkowiak podkreślił wyjątkową okoliczność, jaką jest promocja książki i zgromadzenie przez autora tak wielu gości. W jej współtworzenie włączyli się goście, którzy odczytali kolejne wezwania, ułożonej specjalnie na tę okazję modlitwy powszechnej [TEKST]
O godzinie 16:00 rozpoczęła się zasadnicza część promocji. Preludium spotkania stanowił utwór „Veni Creator Spiritus” inspirowany chorałem gregoriańskim, zagrany na organach przez Dominika Kaczmarka, a następnie zaśpiewany przez chór Cantare i Katarzynę Zawadę.
Na jej wstępie dr Prałat przywitał wszystkich gości, w sposób szczególny akcentując obecność:
Na uczestników promocji czekała specjalnie zaaranżowana na tę okazję przestrzeń monumentalnej, neogotyckiej wyskockiej świątyni. W kruchcie pod emporą organową miejsce znalazły dwie wystawy sprowadzone z rezerwatu archeologicznego Genius Loci w Poznaniu – Tempora Christiana i Oblicza sacrum. Pomiędzy nimi zaś dr Prałat zaprezentował trzy z pośród kilku zachowanych barokowych rzeźb z około 1650 roku, pochodzących z wcześniejszych, dzisiaj nie istniejących kościołów Wyskoci. Dopełnieniem tych ekspozycji była wystawa fotograficzna ukazująca najpiękniejsze zakątki regionu oraz wystawa poświęcona dziejom Wyskoci.
Po przywitaniu wszystkich gości, dr Prałat poprosił o zabranie głosu starostę Bartoszewskiego. W niezwykle osobistych słowach zwrócił on uwagę na jego powiązania z Wyskocią, która przez lata była jego rodzinną parafią. W tej perspektywie nawiązał do znaczenia serii „Miejsca i Sztuka” dla utrwalania tradycji i dziedzictwa regionu. Dziękując autorowi za trud włożony w przybliżanie historii, sztuki i postaci związanych z kolejnymi miejscowościami, zadeklarował, iż władze powiatu włączą się w kolejną inicjatywę wydawniczą, mianowicie siódmy tom serii poświęcony Czerwonej Wsi. Również wójt Przybyła w swoim wystąpieniu podkreślił wyjątkowość serii, a odnosząc się do uprzednio wypowiedzianych słów Autora, który dziękował samorządom Ziemi Kościańskiej za wsparcie i życzliwość, stwierdził, iż to zasługa mieszkańców regionu, a w sposób szczególny dra Prałata, że powstają inicjatywy, do których gmina może się włączyć. Wyraził również uznanie dla organizacji spotkania promocyjnego oraz wcześniejszych edycji.
Następnie głos zabrali prof. Krzysztof Chłapowski, który zaakcentował, iż w ciągu zaledwie 5 lat, powstało 6 tomów, które już teraz doczekały się nagrody Generalnego Konserwatora Zabytków. W podobnym duchu wypowiedział się prof. Jan Skuratowicz, który podkreślając wyjątkowość regionu, który był kolebką pracy organicznej i który stanowi kwintesencję wielkopolskości, dodał, że fenomenem jest posiadanie przez powiat tak wielu i dobrych prac naukowych prezentujących kolejne miejscowości. Pochwalił przy tej okazji lekkość pióra Autora i unikatowość koncepcji samej serii. Nawiązał także we właściwym sobie stylu, do problemu zachowania – a raczej jego braku – dziedzictwa kulturowego, wskazując zarówno na bolączki z tym związane, jak i potencjalne szanse dla wielu miejsc, zwłaszcza zaś Turwi rodu Chłapowskich.
Na zakończenie głos zabrał ks. Stanisław Tokarski, który w jak zwykle żywiołowym wystąpieniu, z właściwym sobie poczuciem humoru, przedstawił osobę Autora.
Po części pierwszej rozpoczęła się prelekcja dra Prałata, która podzielona została na kilka fragmentów przeplatanych muzyką organową, śpiewem chóru oraz interpretacjami tekstów w wykonaniu artystów Kościańskiego Ośrodka Kultury.
W inicjalnej części przybliżono świadectwa archeologiczne znalezione zarówno w Wyskoci jak i w okolicach. Dr Prałat podkreślił również znaczenie kolejnych rodów, do których miejscowość należała – a więc Wyskotów, Bojanowskich, Kotarbskich czy wreszcie Chłapowskich, którzy za sprawą Stanisława w 1770 roku weszli w jej posiadanie. Zaakcentował także łącznośc Wyskoci z pobliskim racotem, wspólnie z którym w 1796 roku została odsprzedana przez księcia Jabłonowskiego księciu Willemowi Orańskiemu, późniejszemu królowi Niderlandów. Drogą spadku przeszła we władanie wielkich książąt saksońsko-weimarskich. Opowieści towarzyszyła prezentacja niepublikowanych dotychczas w Polsce źródeł, jak chociażby ksiąg wieczystych dóbr rycerskich Wyskoć czy fotografii z archiwum w Weimarze. Muzyczną zaś ramę dla tego fragmentu stanowił zagrany na organach hymn Holnadii – „Het Wilhelmus”.
Kolejnym momentem prelekcji było wskazanie roli rodziny Chłapowskich w budowie nowej wyskockiej świątyni, zwłaszcza zaś Antoniny Chłapowskiej, która zajęła się urządzeniem wnętrza. Wspaniałą ilustracją jej roli była interpretacja listu Chłapowskiej (LIST CHŁAPOWSKIEJ), jaki wysłała do Rzymu chcąc sprowadzić z niego obraz do ołtarza głównego. Ów list odnaleziony przez dra Prałata w Archiwum Zmartwychwstańców w Rzymie, perfekcyjnie zinterpretowała Daria Shiels. „Obecności” Chłapowskich dopełniło zwrócenie uwagi – również w kontekście wyjątkowego obrazu znajdującego się w kościele – na ich głęboką dewocję maryjną, do której nawiązaniem była antyfona „Salve Regina” zagrana na organach. Po niej Goście usłyszeli „Gaude Mater Polonia”, który to utwór, jak wskazał dr Prałat, stał się uwerturą do krótkiego passusu poświęconego średniowiecznym początkom parafii i jej erygowania przez bpa poznańskiego Jana w 1283 roku.
Obok Antoniny, w kościele pojawił się również Alexis Langer, któremu głosu użyczył fenomenalny Janusz A. Dodot. I jakkolwiek niewiele zachowało się listów Langera, to jednak w jego usta dr Prałat włożył wyjątkowy tekst, który pozwolił zwrócić uwagę na wiele istotnych faktów (LIST LANGERA). Jego dopełnieniem było zwrócenie uwagi na wirtuozerię artystyczną planisty, który stworzył dzieło totalne – zarówno budynek, jak i wszystkie elementy jego wyposażenia, zaakcentowanie źródeł inspiracji a także podkreślenie, że kościół w Wyskoci był ostatnią, wielkopolską realizacją budowniczego. Dla chwili kontemplacji opartej na matematyce i geometrii przestrzeni neogotyckiego kościoła, z organów firmy „Bracia Walter” rozbrzmiało „Largo” Georga Freidricha Haendla, „Ave Maria” i „Anima Christi” w wykonaniu Chóru Cantare i Katarzyny Zawady, „Jesu bleibet mein Freude” oraz „Toccata D-minor” Jana Sebastiana Bacha i finałowe „Alleluja” z „Mesjasza” Haendla – wszystkie brawurowo zagrane przez Dominika Kaczmarka. Na koniec zabrzmiało gregoriańskie „Christus vincit” w wykonaniu Chóru Cantare i Katarzyny Zawady, która wykonała części aklamacyjne.
Ostatnią część prelekcji dr Prałat poświęcił na zaproszenie Gości spotkania na przyszłoroczne promocje aż trzech tytułów: „Miejsca i Sztuka. Czerwona Wieś”, „Czyn zbrojny Chłapowskich” oraz publikacji poświęconej Kościanowi. Następnie kościół rozbrzmiał organowym „Te Deum” Charpentiera oraz chóralnym „Vergine Madre” Marco Frissiny. Zwieńczenie zaś stanowiło solowe wykonanie „Nella Fantasia” Ennio Morricone w spektakularnej interpretacji Katarzyny Zawady.
Na koniec dr Prałat przybliżył biografie i profile artystyczne wszystkich występujących oraz wręczył im kwiaty, którym wtórowały kilkuminutowe owacje na stojąco. Niespodzianką były kwiaty od Chóru dla Autora oraz wyśpiewane wspólnie ze wszystkimi uczestnikami spotkania życzenia.
Po zakończeniu tej części promocji dr Prałat oprowadził grupę po zakamarkach kościoła, pokazując organy i przybliżając zasadę ich działania, a następnie krętymi schodami na wieżę, gdzie opowiedział historię wyskockich dzwonów, zegara i pokazał – jako element niespodzianki – sklepienia pamiętające czasy Chłapowskich i Langera.
Druga część spotkania odbyła się w miejscowej świetlicy, gdzie na wszystkich uczestników czekała biesiada przygotowana przez dra Prałata przy wsparciu rady sołeckiej miejscowości. Przy grillu, kawie i cieście, a dla najmłodszych warsztatach plastycznych prowadzonych przez Annę Miler, wszyscy Goście bawili się do późnych godzin wieczornych.
Katarzyna Zawada – absolwentka Wydziału Wokalno – Aktorskiego Akademii Muzycznej im. I. J. Paderewskiego w Poznaniu w klasie śpiewu prof. dr hab. Antoniny Kowtunow. Z wykształcenia również pianistka. Animatorka kultury w lokalnym środowisku, dyrygent Chóru „Cantare” i kierownik muzyczny „Zespołu Salonowego” w Ośrodku Kultury w Żegocinie. W roku 2017 otrzymała Brązową Odznakę Honorową przyznaną przez Polski Związek Chórów i Orkiestr w Ostrowie Wielkopolskim za zasługi w pracy społecznej Związku. Wydała już dwie płyty – „Niezapomniane przeboje Anny German” oraz „Najpiękniejsze kolędy”.
Chór „Cantare” powstał w 2005 roku w Ośrodku Kultury w Żegocinie z inicjatywy Zofii Zawady. Od roku 2010 dyrygentką jest Katarzyna Zawada. Repertuar chóru obejmuje pieśni niemal wszystkich epok i wielu stylów, prezentując utwory z bogatej literatury chóralnej. Chór „Cantare” koncertuje podczas uroczystości lokalnych i regionalnych. Bierze czynny udział w Modlitewnych Spotkaniach Chórów Parafialnych, a także spotkaniach Związku Chórów i Orkiestr Południowej Wielkopolski. Uświetniał Uroczystość Św. Wiktorii – dziewicy i męczennicy w Łowiczu, Mszę w Sanktuarium Matki Bożej Łaskawej w Krzeszowie oraz Ogólnopolski Zlot Szafarzy w Licheniu, a także prymicje. Zdobył Główną Nagrodę podczas Diecezjalnego Przeglądu Pieśni i Piosenki Religijnej „SACROSONG 2014”. W ubiegłym roku chór uświetniał Mszę Świętą w Bazylice Św. Józefa w Kaliszu transmitowaną przez Telewizję „Trwam”. W tym samym roku zrealizował projekt „Radość niepodległości” wykonując cykl koncertów pieśni patriotycznych w swoim regionie. Dorobek Chóru obejmują 3 płyty: „Żegocińskiej Pani”; „Bóg jest miłością” oraz „Kolędy i Pastorałki”.
Dominik Kaczmarek – studiuje organy na Wydziale Instrumentalnym poznańskiej Akademii Muzycznej im. Ignacego Jana Paderewskiego w klasie prof. Sławomira Kamińskiego oraz asystenta mgra Jakuba Pankowiaka. W 2018 roku ukończył z wyróżnieniem Państwową Szkołę Muzyczną II stopnia im. Fryderyka Chopina w Poznaniu w klasie organów mgra Zbigniewa Radowskiego. W 2015 roku uzyskał wyróżnienie na VII Ogólnopolskim Konkursie Organowym w Olsztynie, a także tytuł laureata III nagrody na XII Białostockim Festiwalu Młodych Organistów. W 2017 roku został wyróżniony w Makroregionalnych Przesłuchaniach Centrum Edukacji Artystycznej w Inowrocławiu. Swoje umiejętności doskonali, biorąc czynny udział w kursach mistrzowskich w kraju i za granicą, prowadzonych przez wybitnych organistów takich jak: Martin Schmeding, Matthias Maierhofer, Jarosław Tuma, Jan Dolezel, Maude Gratton (w zakresie interpretacji muzyki organowej różnych epok), Tomasz Orlow, Laszlo Fassang, Adam Tański, Baptiste-Florian Marle-Ouvard, Tomasz Adam Nowak, Henryk Jan Botor, Naji Hakim oraz Karol Mossakowski (w dziedzinie improwizacji organowej). Regularnie występuje podczas południowych koncertów organowych w Farze Poznańskiej, a także na koncertach kameralnych z cyklu „Muzyka i Słowo” w Sanktuarium Najdroższej Krwi Chrystusa w Poznaniu. W kręgu jego zainteresowań znajduje się muzyka liturgiczna, którą wykonuje, pełniąc funkcję organisty w Kościele Świętego Marcina w Poznaniu.
Nieoczekiwane wyróżnienie i niespodzianka! Podczas spotkania noworocznego Gminy Kościan AD 2019, dr Emilian Prałat został uhonorowany „za popularyzowanie wiedzy o zabytkach oraz ogrom pracy łożony w wydanie serii wydawniczej „Miejsca i Sztuka”. Okolicznościową statuetkę wraz z gratulacjami odebrał z rąk Przewodniczącego Rady Gminy Kościan Jana Szczepaniaka i Wójta Gminy Kościan Andrzeja Przybyła.
Władze samorządu są mecenasem serii i od samego początku wspierają publikację tomów związanych z terenem gminy.
Obecnie powstają dwie kolejne książki serii, tym razem dedykowane Wyskoci (Gmina Kościan) i Czerwonej Wsi (Gmina Krzywiń). Pierwsza z nich ukaże się pod koniec wakacji!
8 października dr Emilian Prałat podczas uroczystej gali został uhonorowany nagrodą Marszałka i Zarządu Województwa Wielkopolskiego w Konkursie pn. „Działania proekologiczne i prokulturowe w ramach strategii rozwoju województwa wielkopolskiego” – XIX edycja 2018 rok. Nagrodzono działalność dra Prałata jako społecznego opiekuna zabytków, propagowanie dziedzictwa kulturowego oraz serię wydawniczą „Miejsca i Sztuka”. Kandydaturę autora zgłosiła Gmina Kościan. Ponadto Powiat Kościański zgłosił do konkursu w imieniu Komitetu Społecznego nadzorującego prace restauracyjne rewitalizację szlaku pielgrzymkowo-turystycznego Kopaszewskiej Drogi Krzyżowej. Również ten projekt otrzymał wyróżnienie.
W trakcie gali dr Prałat wręczył egzemplarz najnowszej książki poświęconej Choryni Pani Marzenie Wodzińskiej, członkini Zarządu Województwa Wielkopolskiego.
9 czerwca odbyły się uroczystości stulecia gorzelni w Turwi
. Jej organizatorami było Stowarzyszenie Przyjaciele Gorzelni Turew oraz firma Top Farms Wielkopolska. W trakcie obchodów zaprezentowana została książka przygotowana na tę okoliczność. Poza książką autor opracował koncepcję obchodów, materiały informacyjno-promocyjne a także na prośbę organizatorów poprowadził galę.
Zapraszamy do zapoznania się z materiałami prasowymi poświęconymi stuleciu gorzelni:
TV Leszno – Kliknij
TV Klin – Kliknij
11 października 2017 decyzją Generalnego Konserwatora Zabytków Rzeczpospolitej Polskiej i Stowarzyszenia Konserwatorów Zabytków, seria wydawnicza Miejsca i Sztuka (tomy poświęcone Turwi, Kopaszewu, Rąbiniowi i Racotowi) została nagrodzona w kategorii prac naukowych i studialnych. Uroczyste wręczenie nagrody przez Wiceminister Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Generalnego Konserwatora Zabytków panią dr hab. prof. IH PAN Magdalenę Gawin, odbyło się 14 grudnia 2017 roku w Nowej Auli ASP w Warszawie.
Prace dra Prałata zgłosiła do konkursu Wielkopolska Wojewódzka Konserwator Zabytków, pani Jolanta Goszczyńska.
Na zaproszenie Papieskiego Instytutu Studiów Kościelnych (Pontificio Istituto di Studi Ecclesiastici) w Rzymie, 25.11.2017 roku, o godzinie 17:00 w siedzibie Instytutu odbył się wykład poświęcony Leopoldowi Nowotnemu, jego biografii, dziełom, związkom z Włochami oraz problemowi Słowiańszczyzny w środowiskach włoskiej Polonii. Po przywitaniu gości przez dyrektora Instytutu ks. dra Hieronima Fokcińskiego, który przybliżył dzieje tej ważnej placówki, głos zabrała p. Agata Rola, przedstawiając prelegenta oraz okoliczności zorganizowania spotkania. Po blisko 2 godzinnym wykładzie, wszyscy goście spotkali się przy kawie i cieście.
Zdjęcia dzięki uprzejmości Anny Wiesławy Cichosz, Agaty Roli i Danuty Wojtaszczyk
Na wniosek p. Bernarda Turskiego, Starosty Kościańskiego i p. Jolanty Goszczyńskiej, Wielkopolskiej Wojewódzkiej Konserwator Zabytków, dr Emilian Prałat został uhonorowany srebrną odznaką Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego „Za opiekę nad zabytkami”. Uroczyste wręczenie odznaczenia odbyło się 25 października 2017 roku podczas XXX sesji Rady Powiatu Kościańskiego. W swym wystąpieniu starosta Turski przedstawił sylwetkę laureata, podkreślając pracę w ramach pełnienia funkcji społecznego opiekuna zabytków Powiatu Kościańskiego, popularyzację wiedzy o ochronie zabytków, jak również wskazał na znaczenie serii wydawniczej „Miejsca i Sztuka”, która stała się jednym z powodów docenienia przez Ministerstwo pracy laureata. Wniosek o odznaczenie był przede wszystkim wyrazem docenienia pracy przez Powiat Kościański.
Wszystkim, którzy na przestrzeni ostatnich lat wspierali i okazywali mi dowody swej życzliwości i sympatii, a przede wszystkim ofiarowali nieocenioną pomoc najserdeczniej dziękuję!
W dniach 1-4 sierpnia 2017 r. gościł w Racocie Jego Królewska Wysokość Książę Michał-Benedykt von Sachsen-Weimar-Eisenach. Rok temu przy okazji promocji książki „Miejsca i Sztuka. Racot” Książę wyraził chęć zapolowania w słynących ze zwierzyny miejscowych lasach. Przy tej okazji odbyło się spotkanie z władzami Stadniny Koni „Racot” oraz dr Emilianem Prałatem. Gość udzielił wywiadu redaktor Karinie Jankowskiej z „Gazety Kościańskiej”. Rozmowa dotyczyła powodów powrotu do Racotu, wrażeń po lekturze książki, a przede wszystkim pomysłów na ożywienie Stadniny, pozyskania funduszy oraz uczynienia z Racotu rozpoznawalnej w Polsce i Europie miejscowości o wspaniałej historii, doskonałych koniach oraz wyjątkowych tradycjach. Plany są wyjątkowo ambitne, szansa wyjątkowa. Wywiad ukaże się 9 sierpnia.
Z przyjemnością zachęcamy do zapoznania się z artykułem poświęconym założeniu parkowemu w Racocie, który ukazał się w tegorocznym, wiosennym numerze prestiżowego niemieckiego czasopisma „Die Gartenkunst”, zajmującego się historią ogrodów, sztuką ogrodniczą, architekturą krajobrazu, zieleni oraz założeniami parkowymi. Początki czasopisma sięgają 1894 roku.
Zapraszam Państwa do zapoznania się z artykułem
„Mężyny Chłapowskie” – Obraz przedstawicielek rodu Chłapowskich na XIX i XX wieku. Od Antoniny Chłapowskiej (1794-1857) do Tekli z Mańkowskich (1885-1962).
Z całą publikacją można się zapoznać klikając na obrazek po lewej stronie lub <tutaj>.
Aby zobaczyć publikację online w formie gazetki, proszę kliknąć <tutaj>.
